Storythai

แอบโดดหอมานอนที่เมืองทองอีกแล้ว แบบว่ารู้สึกแย่มากกะอาการไข้หวัดของตัวเองมาก ประกอบกับยาหมดแล้วแต่ก็ยังไม่หาย ก็เลยมาหาหมอที่นี่เลย จะได้มีข้ออ้างของการไม่นอนที่หอด้วย

แอบโดดหอมานอนที่เมืองทองอีกแล้ว แบบว่ารู้สึกแย่มากกะอาการไข้หวัดของตัวเองมาก ประกอบกับยาหมดแล้วแต่ก็ยังไม่หาย ก็เลยมาหาหมอที่นี่เลย จะได้มีข้ออ้างของการไม่นอนที่หอด้วย

ชนะโปโลน้ำค่ะ วิศวฯ กะ ทันตะ 10-0 ชนะใสๆ... เกือบไปลงแข่งไม่ทัน มัวแต่ไปเดินที่สยาม แบบว่าไปซื้อชุดว่ายน้ำที่พารากอนไง แล้วเวลาเหลือก็เลยไปเดินที่สยาม แวะดูขอที่ร้านชื่อไรจำไม่ได้ที่ทุกอย่าง 60 อะ เดินไปไอ้บูมก็บ่นไป แพงกว่าที่ญี่ปุ่นตั้งเท่าตัว อะไรๆมันก็บอกว่าจะฝากเพื่อนซื้อที่ญี่ปุ่นให้ อะนะ... เดินเพลินไปหน่อย... แต่ก็ลงตั้งแต่ต้นจนจบจนได้ ซื้อมาก็ใส่แข่งเลยทันที แข่งแบบเบลอมากมาย ไม่รู้ว่าต้องประกบใครยังไงอะ... โดนกดดันให้ยิงด้วย เครียดเลยครับ ปกติซ้อมก็ยิงไม่เข้าอยู่แล้ว แล้วนี่ตอนแข่ง สรุป...หวืด ตามเคยค่ะ แต่ก็มีเพื่อนๆยิงได้ตลอด ชนะเลย พี่หยก แก้ม เอิร์ธ วิน กะเตมาดูด้วย พี่หยกก็เลยพาไปเลี้ยง OISHI RAMEN ที่มาบุญครองซะ ทีแรกกะว่าจะไปหากินต่อที่ชมรมด้วย แต่ไม่รู้ว่าเค้าไปไหนกันก็เลยไม่ไปซะเลย ได้กระเป๋าโปโลมาใบหนึ่ง เหลือ 199 เจอใบที่โดนก็เลยสอยมาเลย เดินไปเดินมาในมาบุญครองปาไปสามทุ่ม แล้วก็ไปนั่งกร่อยที่ใต้ตึกชายกะพี่หยก รอเลิกห้องเชียร์ก่อน วันนี้ช้อปไปกระจายมากมาย ทั้งที่ตลาดนัด พารากอน สยาม มาบุญครอง หมดไปเยอะเลยทีเดียว

ปล. ตื่นเช้าวิ่งรับอรุณอีกแล้ว แถมยังต้องไปเรียนต่ออีก ไม่ไหวๆ...

แอบโดดหอมานอนที่เมืองทองอีกแล้ว แบบว่ารู้สึกแย่มากกะอาการไข้หวัดของตัวเองมาก ประกอบกับยาหมดแล้วแต่ก็ยังไม่หาย ก็เลยมาหาหมอที่นี่เลย จะได้มีข้ออ้างของการไม่นอนที่หอด้วย

ชนะโปโลน้ำค่ะ วิศวฯ กะ ทันตะ 10-0 ชนะใสๆ... เกือบไปลงแข่งไม่ทัน มัวแต่ไปเดินที่สยาม แบบว่าไปซื้อชุดว่ายน้ำที่พารากอนไง แล้วเวลาเหลือก็เลยไปเดินที่สยาม แวะดูขอที่ร้านชื่อไรจำไม่ได้ที่ทุกอย่าง 60 อะ เดินไปไอ้บูมก็บ่นไป แพงกว่าที่ญี่ปุ่นตั้งเท่าตัว อะไรๆมันก็บอกว่าจะฝากเพื่อนซื้อที่ญี่ปุ่นให้ อะนะ... เดินเพลินไปหน่อย... แต่ก็ลงตั้งแต่ต้นจนจบจนได้ ซื้อมาก็ใส่แข่งเลยทันที แข่งแบบเบลอมากมาย ไม่รู้ว่าต้องประกบใครยังไงอะ... โดนกดดันให้ยิงด้วย เครียดเลยครับ ปกติซ้อมก็ยิงไม่เข้าอยู่แล้ว แล้วนี่ตอนแข่ง สรุป...หวืด ตามเคยค่ะ แต่ก็มีเพื่อนๆยิงได้ตลอด ชนะเลย พี่หยก แก้ม เอิร์ธ วิน กะเตมาดูด้วย พี่หยกก็เลยพาไปเลี้ยง OISHI RAMEN ที่มาบุญครองซะ ทีแรกกะว่าจะไปหากินต่อที่ชมรมด้วย แต่ไม่รู้ว่าเค้าไปไหนกันก็เลยไม่ไปซะเลย ได้กระเป๋าโปโลมาใบหนึ่ง เหลือ 199 เจอใบที่โดนก็เลยสอยมาเลย เดินไปเดินมาในมาบุญครองปาไปสามทุ่ม แล้วก็ไปนั่งกร่อยที่ใต้ตึกชายกะพี่หยก รอเลิกห้องเชียร์ก่อน วันนี้ช้อปไปกระจายมากมาย ทั้งที่ตลาดนัด พารากอน สยาม มาบุญครอง หมดไปเยอะเลยทีเดียว

ปล. ตื่นเช้าวิ่งรับอรุณอีกแล้ว แถมยังต้องไปเรียนต่ออีก ไม่ไหวๆ...

ไข้รับประทานอีกแล้วครับท่าน... อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ แล้วก็มีตากฝนบ่อยๆ แถมยังต้องซ้อมโปโลน้ำอีก เมื่อวานนี้ก็แข่งว่ายน้ำ ลงไป 2 รายการ ผีเสื้อ 50 เมตร กับ ผลัดฟรี 25 เมตร ผีเสื้อลงแบบขำๆ ได้เวลา 39 วิ. อะนะ...สระ 25 เมตรนี่นา ส่วนผลัดได้เรียนทองค่ะ... ขำๆกันอีกเช่นกัน

ส่วนวันนี้แอบหนึคะ... ไม่ไปแข่งกะเค้า ไม่ไหวแล้วจริงๆ เมื่อคืนนั่งทำงานถึงตี 2 ตื่น 8 โมงมีเรียนตอน 9 โมง สุดๆแล้ว... โดด Chem อีกต่างหาก พี่ซีโทรมาถามว่าจะเรียนมั้ย... พี่คะ...วันที่หนูเรียนพี่ทำไมไม่มา แต่วันที่ไม่เรียนทำไมถึงมาอะ... มือเที่ยงสั่งพิซซ่ามากินกัน หมดกันไปคนละ 100 คุ้มมั้ย... ม่ายยยยยยยยยยย

ตอนบ่ายนั่งเรียนด้วยความง่วง ง่วงมากมาย ออกมาแวะซื้อหมูปิ้งหน้าถาปัตย์มากินด้วย ก็อร่อยใช้ได้เลยทีเดียว วันหลังจะซื้อมากินอีก กลับมานั่งดูคอนฯที่รักที่ซื้อมานานแล้วแต่ยังไม่ได้ดู เหมือนเคย...ร้องไห้อีกแล้ว ร้องจนไข้ขึ้น หลับเลยซิคะ... กดดันมากมาย เสียงเชียร์ข้างล่างทำเอาเครียดเลยทีเดียว... ตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์นี่แหละ แม่โทรหา...คุยได้นิดหน่อยแม่บอกนอนต่อเหอะ... แต่ไม่คะ ดันลุกขึ้นมานั่งเล่นนี่แหละ รอไอ้หนิงอาบน้ำอยู่...มันบอกว่าพี่มาเคาะห้องมัน ซวยแล้วมั้ยละ... อีกแปปก็คงจะอาบน้ำ แล้วก็คงจะนอนยาวแล้วละ

ปล. ไม่ไหวจริงๆ แปะเมนท์ไว้ก่อนนะคะ

แอบโดดหอมานอนที่เมืองทองอีกแล้ว แบบว่ารู้สึกแย่มากกะอาการไข้หวัดของตัวเองมาก ประกอบกับยาหมดแล้วแต่ก็ยังไม่หาย ก็เลยมาหาหมอที่นี่เลย จะได้มีข้ออ้างของการไม่นอนที่หอด้วย

ชนะโปโลน้ำค่ะ วิศวฯ กะ ทันตะ 10-0 ชนะใสๆ... เกือบไปลงแข่งไม่ทัน มัวแต่ไปเดินที่สยาม แบบว่าไปซื้อชุดว่ายน้ำที่พารากอนไง แล้วเวลาเหลือก็เลยไปเดินที่สยาม แวะดูขอที่ร้านชื่อไรจำไม่ได้ที่ทุกอย่าง 60 อะ เดินไปไอ้บูมก็บ่นไป แพงกว่าที่ญี่ปุ่นตั้งเท่าตัว อะไรๆมันก็บอกว่าจะฝากเพื่อนซื้อที่ญี่ปุ่นให้ อะนะ... เดินเพลินไปหน่อย... แต่ก็ลงตั้งแต่ต้นจนจบจนได้ ซื้อมาก็ใส่แข่งเลยทันที แข่งแบบเบลอมากมาย ไม่รู้ว่าต้องประกบใครยังไงอะ... โดนกดดันให้ยิงด้วย เครียดเลยครับ ปกติซ้อมก็ยิงไม่เข้าอยู่แล้ว แล้วนี่ตอนแข่ง สรุป...หวืด ตามเคยค่ะ แต่ก็มีเพื่อนๆยิงได้ตลอด ชนะเลย พี่หยก แก้ม เอิร์ธ วิน กะเตมาดูด้วย พี่หยกก็เลยพาไปเลี้ยง OISHI RAMEN ที่มาบุญครองซะ ทีแรกกะว่าจะไปหากินต่อที่ชมรมด้วย แต่ไม่รู้ว่าเค้าไปไหนกันก็เลยไม่ไปซะเลย ได้กระเป๋าโปโลมาใบหนึ่ง เหลือ 199 เจอใบที่โดนก็เลยสอยมาเลย เดินไปเดินมาในมาบุญครองปาไปสามทุ่ม แล้วก็ไปนั่งกร่อยที่ใต้ตึกชายกะพี่หยก รอเลิกห้องเชียร์ก่อน วันนี้ช้อปไปกระจายมากมาย ทั้งที่ตลาดนัด พารากอน สยาม มาบุญครอง หมดไปเยอะเลยทีเดียว

ปล. ตื่นเช้าวิ่งรับอรุณอีกแล้ว แถมยังต้องไปเรียนต่ออีก ไม่ไหวๆ...

ไข้รับประทานอีกแล้วครับท่าน... อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ แล้วก็มีตากฝนบ่อยๆ แถมยังต้องซ้อมโปโลน้ำอีก เมื่อวานนี้ก็แข่งว่ายน้ำ ลงไป 2 รายการ ผีเสื้อ 50 เมตร กับ ผลัดฟรี 25 เมตร ผีเสื้อลงแบบขำๆ ได้เวลา 39 วิ. อะนะ...สระ 25 เมตรนี่นา ส่วนผลัดได้เรียนทองค่ะ... ขำๆกันอีกเช่นกัน

ส่วนวันนี้แอบหนึคะ... ไม่ไปแข่งกะเค้า ไม่ไหวแล้วจริงๆ เมื่อคืนนั่งทำงานถึงตี 2 ตื่น 8 โมงมีเรียนตอน 9 โมง สุดๆแล้ว... โดด Chem อีกต่างหาก พี่ซีโทรมาถามว่าจะเรียนมั้ย... พี่คะ...วันที่หนูเรียนพี่ทำไมไม่มา แต่วันที่ไม่เรียนทำไมถึงมาอะ... มือเที่ยงสั่งพิซซ่ามากินกัน หมดกันไปคนละ 100 คุ้มมั้ย... ม่ายยยยยยยยยยย

ตอนบ่ายนั่งเรียนด้วยความง่วง ง่วงมากมาย ออกมาแวะซื้อหมูปิ้งหน้าถาปัตย์มากินด้วย ก็อร่อยใช้ได้เลยทีเดียว วันหลังจะซื้อมากินอีก กลับมานั่งดูคอนฯที่รักที่ซื้อมานานแล้วแต่ยังไม่ได้ดู เหมือนเคย...ร้องไห้อีกแล้ว ร้องจนไข้ขึ้น หลับเลยซิคะ... กดดันมากมาย เสียงเชียร์ข้างล่างทำเอาเครียดเลยทีเดียว... ตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์นี่แหละ แม่โทรหา...คุยได้นิดหน่อยแม่บอกนอนต่อเหอะ... แต่ไม่คะ ดันลุกขึ้นมานั่งเล่นนี่แหละ รอไอ้หนิงอาบน้ำอยู่...มันบอกว่าพี่มาเคาะห้องมัน ซวยแล้วมั้ยละ... อีกแปปก็คงจะอาบน้ำ แล้วก็คงจะนอนยาวแล้วละ

ปล. ไม่ไหวจริงๆ แปะเมนท์ไว้ก่อนนะคะ

เขียนไดได้ทุกวันไม่มีเบื่อ วันไหนที่ไม่ได้เขียนแล้วมันนอนไม่ค่อยหลับซักเท่าไหร่ ตอนนี้มันได้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันไปแล้ว

เช้านี้ขอรับสารภาพโดยดีว่าไปเข้าเรียนสายคะ รอกันไปรอกันมา สายไปสิบห้านาที จะโทษว่าเป็นความผิดของคนอื่นมันก็ไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างมันล้วนขึ้นอยู่กับตัวเราเองทั้งสิ้น พรุ่งนี้กะว่าจะไปเองแล้วล่ะ ไม่อยากจะรอใครแล้ว...

พี่ซีโดดเรียน Chem อีกแล้วอะ แล้วอย่างงี้จะรอดมั้ยเนี่ยพี่... นั่งเรียนแบบไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจ อะนะ...ไม่รู้ว่ากลางเทอมนี้จะเป็นยังไงมั้ง แอบเครียด...นิดนึงแล้วอะ ตอนนี้ที่ทำได้ก็คือพยายามเข้าเรียนทุกครั้ง พยายามเรียนให้รู้เรื่อง ตอนนี้ก็รอให้หมดเดือนนี้ไปก่อน จากนั้นคงจะได้อ่านหนังสือได้มากขึ้น ขอให้เป็นยังนั้นนะ...

ตอนเย็นไปซ้อมว่ายน้ำกะโปโลต่อ ฝนตกหนักมากมาย แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคกับพวกเรา ยังคงว่ายเล่นกันอย่างสนุกสนาน แต่วันนี้อารมณ์ไม่หนุกหนานเท่าไหร่ ไม่ค่อยอยากจะเล่นโปโลเลย ก็เลยดำผุด ดำโผล่เล่นๆเอา อารมณ์ประมาณว่า คิดถึงเพื่อนเก่า อยากกลับบ้าน เป็นประมาณนั้นไปซะ

มื้อเย็นก็กินฟรีเช่นกัน แต่ไม่อิ่มเลย หลวมตัวไปกินที่ ต้นหอม กันจนได้ หลังจากที่พวกไอ้หนิง ไอ้บูม ออม แก้ม ฝน เคยโดนพิษเข้าให้แล้ว คราวนี้ก็เป็นตาพี่ๆที่ชมรมกันบ้าง หมดตูดไปตามๆกัน งานนี้มี Gent คะ พวกผู้ชายร่วมด้วยช่วยกันกะพี่ๆ ชักเริ่มเกรงใจเข้าแล้วล่ะซิ...

ช่วงนี้ก็กำลังเห่อกับการเล่น Widget ของ Yahoo ชอบมากมาย หาของเล่นแบบนี้มานานแล้ว ตอนนี้ Desktop ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น แจ่มเลยทีเดียว

แอบโดดหอมานอนที่เมืองทองอีกแล้ว แบบว่ารู้สึกแย่มากกะอาการไข้หวัดของตัวเองมาก ประกอบกับยาหมดแล้วแต่ก็ยังไม่หาย ก็เลยมาหาหมอที่นี่เลย จะได้มีข้ออ้างของการไม่นอนที่หอด้วย

ชนะโปโลน้ำค่ะ วิศวฯ กะ ทันตะ 10-0 ชนะใสๆ... เกือบไปลงแข่งไม่ทัน มัวแต่ไปเดินที่สยาม แบบว่าไปซื้อชุดว่ายน้ำที่พารากอนไง แล้วเวลาเหลือก็เลยไปเดินที่สยาม แวะดูขอที่ร้านชื่อไรจำไม่ได้ที่ทุกอย่าง 60 อะ เดินไปไอ้บูมก็บ่นไป แพงกว่าที่ญี่ปุ่นตั้งเท่าตัว อะไรๆมันก็บอกว่าจะฝากเพื่อนซื้อที่ญี่ปุ่นให้ อะนะ... เดินเพลินไปหน่อย... แต่ก็ลงตั้งแต่ต้นจนจบจนได้ ซื้อมาก็ใส่แข่งเลยทันที แข่งแบบเบลอมากมาย ไม่รู้ว่าต้องประกบใครยังไงอะ... โดนกดดันให้ยิงด้วย เครียดเลยครับ ปกติซ้อมก็ยิงไม่เข้าอยู่แล้ว แล้วนี่ตอนแข่ง สรุป...หวืด ตามเคยค่ะ แต่ก็มีเพื่อนๆยิงได้ตลอด ชนะเลย พี่หยก แก้ม เอิร์ธ วิน กะเตมาดูด้วย พี่หยกก็เลยพาไปเลี้ยง OISHI RAMEN ที่มาบุญครองซะ ทีแรกกะว่าจะไปหากินต่อที่ชมรมด้วย แต่ไม่รู้ว่าเค้าไปไหนกันก็เลยไม่ไปซะเลย ได้กระเป๋าโปโลมาใบหนึ่ง เหลือ 199 เจอใบที่โดนก็เลยสอยมาเลย เดินไปเดินมาในมาบุญครองปาไปสามทุ่ม แล้วก็ไปนั่งกร่อยที่ใต้ตึกชายกะพี่หยก รอเลิกห้องเชียร์ก่อน วันนี้ช้อปไปกระจายมากมาย ทั้งที่ตลาดนัด พารากอน สยาม มาบุญครอง หมดไปเยอะเลยทีเดียว

ปล. ตื่นเช้าวิ่งรับอรุณอีกแล้ว แถมยังต้องไปเรียนต่ออีก ไม่ไหวๆ...

ไข้รับประทานอีกแล้วครับท่าน... อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ แล้วก็มีตากฝนบ่อยๆ แถมยังต้องซ้อมโปโลน้ำอีก เมื่อวานนี้ก็แข่งว่ายน้ำ ลงไป 2 รายการ ผีเสื้อ 50 เมตร กับ ผลัดฟรี 25 เมตร ผีเสื้อลงแบบขำๆ ได้เวลา 39 วิ. อะนะ...สระ 25 เมตรนี่นา ส่วนผลัดได้เรียนทองค่ะ... ขำๆกันอีกเช่นกัน

ส่วนวันนี้แอบหนึคะ... ไม่ไปแข่งกะเค้า ไม่ไหวแล้วจริงๆ เมื่อคืนนั่งทำงานถึงตี 2 ตื่น 8 โมงมีเรียนตอน 9 โมง สุดๆแล้ว... โดด Chem อีกต่างหาก พี่ซีโทรมาถามว่าจะเรียนมั้ย... พี่คะ...วันที่หนูเรียนพี่ทำไมไม่มา แต่วันที่ไม่เรียนทำไมถึงมาอะ... มือเที่ยงสั่งพิซซ่ามากินกัน หมดกันไปคนละ 100 คุ้มมั้ย... ม่ายยยยยยยยยยย

ตอนบ่ายนั่งเรียนด้วยความง่วง ง่วงมากมาย ออกมาแวะซื้อหมูปิ้งหน้าถาปัตย์มากินด้วย ก็อร่อยใช้ได้เลยทีเดียว วันหลังจะซื้อมากินอีก กลับมานั่งดูคอนฯที่รักที่ซื้อมานานแล้วแต่ยังไม่ได้ดู เหมือนเคย...ร้องไห้อีกแล้ว ร้องจนไข้ขึ้น หลับเลยซิคะ... กดดันมากมาย เสียงเชียร์ข้างล่างทำเอาเครียดเลยทีเดียว... ตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์นี่แหละ แม่โทรหา...คุยได้นิดหน่อยแม่บอกนอนต่อเหอะ... แต่ไม่คะ ดันลุกขึ้นมานั่งเล่นนี่แหละ รอไอ้หนิงอาบน้ำอยู่...มันบอกว่าพี่มาเคาะห้องมัน ซวยแล้วมั้ยละ... อีกแปปก็คงจะอาบน้ำ แล้วก็คงจะนอนยาวแล้วละ

ปล. ไม่ไหวจริงๆ แปะเมนท์ไว้ก่อนนะคะ

เขียนไดได้ทุกวันไม่มีเบื่อ วันไหนที่ไม่ได้เขียนแล้วมันนอนไม่ค่อยหลับซักเท่าไหร่ ตอนนี้มันได้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันไปแล้ว

เช้านี้ขอรับสารภาพโดยดีว่าไปเข้าเรียนสายคะ รอกันไปรอกันมา สายไปสิบห้านาที จะโทษว่าเป็นความผิดของคนอื่นมันก็ไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างมันล้วนขึ้นอยู่กับตัวเราเองทั้งสิ้น พรุ่งนี้กะว่าจะไปเองแล้วล่ะ ไม่อยากจะรอใครแล้ว...

พี่ซีโดดเรียน Chem อีกแล้วอะ แล้วอย่างงี้จะรอดมั้ยเนี่ยพี่... นั่งเรียนแบบไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจ อะนะ...ไม่รู้ว่ากลางเทอมนี้จะเป็นยังไงมั้ง แอบเครียด...นิดนึงแล้วอะ ตอนนี้ที่ทำได้ก็คือพยายามเข้าเรียนทุกครั้ง พยายามเรียนให้รู้เรื่อง ตอนนี้ก็รอให้หมดเดือนนี้ไปก่อน จากนั้นคงจะได้อ่านหนังสือได้มากขึ้น ขอให้เป็นยังนั้นนะ...

ตอนเย็นไปซ้อมว่ายน้ำกะโปโลต่อ ฝนตกหนักมากมาย แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคกับพวกเรา ยังคงว่ายเล่นกันอย่างสนุกสนาน แต่วันนี้อารมณ์ไม่หนุกหนานเท่าไหร่ ไม่ค่อยอยากจะเล่นโปโลเลย ก็เลยดำผุด ดำโผล่เล่นๆเอา อารมณ์ประมาณว่า คิดถึงเพื่อนเก่า อยากกลับบ้าน เป็นประมาณนั้นไปซะ

มื้อเย็นก็กินฟรีเช่นกัน แต่ไม่อิ่มเลย หลวมตัวไปกินที่ ต้นหอม กันจนได้ หลังจากที่พวกไอ้หนิง ไอ้บูม ออม แก้ม ฝน เคยโดนพิษเข้าให้แล้ว คราวนี้ก็เป็นตาพี่ๆที่ชมรมกันบ้าง หมดตูดไปตามๆกัน งานนี้มี Gent คะ พวกผู้ชายร่วมด้วยช่วยกันกะพี่ๆ ชักเริ่มเกรงใจเข้าแล้วล่ะซิ...

ช่วงนี้ก็กำลังเห่อกับการเล่น Widget ของ Yahoo ชอบมากมาย หาของเล่นแบบนี้มานานแล้ว ตอนนี้ Desktop ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น แจ่มเลยทีเดียว

ออกมาก็หกโมงกว่าแล้ว แวะซื้อปากกาที่ตลาดก่อน แล้วก็มาซื้อกระจกที่อนุเสาวรีย์ แล้วก็นั่งรถเมย์มาหอ นั่งรถเมย์ไม่ได้ดูสายหรอก ดูแต่ป้ายข้างรถ ไม่อยากรอนาน คันไหนที่มันผ่านๆก็ขึ้นมันหมดนั่นแหละ

กลับเข้าหอเกือบสองทุ่ม แวะซื้อ Mc เข้ามากินด้วย อารมณ์ประมาณว่าไม่อยากกินข้าวที่หอ ทีแรกกะว่าจะชวนหนิงไปกินที่สวนหลวง แต่ไอ้หนิงมันไปกินชาบูชิกะเพื่อนที่สยาม ขอบายคะงานนี้ หัวละ 220 โชคดีนะ...หนิง

กินเสร็จก็รีดผ้า กองเบ่อเริ่ม เพิ่งเสร็จตะกี้นี้เอง อาทิตย์นี้กะว่าจะไม่ซักเสื้อผ้าแล้วละ เดี๋ยวจะไปหาคนมาแชร์เครื่องซักผ้าก่อน เพื่อความคุ้ม... ออกแนวงกซะงั้น พยายามเก็บตังค์อยากดู JUMP มากมาย กะว่าบัตร 500 ก็พอแล้วละ มากกว่านั้นไม่มีงบ

ช่วงนี้การใช้เงินก็ยังไม่แน่นอน เพราะมันยังมีอะไรที่ต้องซื้ออีกเยอะ ฉะนั้น...ไม่สามารถกำหนดจำนวนเงินที่แน่นอนได้ แต่ก็จะพยายามใช้อย่างประหยัดที่สุดเท่าที่จะทำได้

ปล. เป๊ปซี่แก้วเดียว ทำให้หายไอและไข้ได้จริงๆนะ

      อารมณ์เริ่มเข้าสู่โหมดปรกติ

แอบโดดหอมานอนที่เมืองทองอีกแล้ว แบบว่ารู้สึกแย่มากกะอาการไข้หวัดของตัวเองมาก ประกอบกับยาหมดแล้วแต่ก็ยังไม่หาย ก็เลยมาหาหมอที่นี่เลย จะได้มีข้ออ้างของการไม่นอนที่หอด้วย

ชนะโปโลน้ำค่ะ วิศวฯ กะ ทันตะ 10-0 ชนะใสๆ... เกือบไปลงแข่งไม่ทัน มัวแต่ไปเดินที่สยาม แบบว่าไปซื้อชุดว่ายน้ำที่พารากอนไง แล้วเวลาเหลือก็เลยไปเดินที่สยาม แวะดูขอที่ร้านชื่อไรจำไม่ได้ที่ทุกอย่าง 60 อะ เดินไปไอ้บูมก็บ่นไป แพงกว่าที่ญี่ปุ่นตั้งเท่าตัว อะไรๆมันก็บอกว่าจะฝากเพื่อนซื้อที่ญี่ปุ่นให้ อะนะ... เดินเพลินไปหน่อย... แต่ก็ลงตั้งแต่ต้นจนจบจนได้ ซื้อมาก็ใส่แข่งเลยทันที แข่งแบบเบลอมากมาย ไม่รู้ว่าต้องประกบใครยังไงอะ... โดนกดดันให้ยิงด้วย เครียดเลยครับ ปกติซ้อมก็ยิงไม่เข้าอยู่แล้ว แล้วนี่ตอนแข่ง สรุป...หวืด ตามเคยค่ะ แต่ก็มีเพื่อนๆยิงได้ตลอด ชนะเลย พี่หยก แก้ม เอิร์ธ วิน กะเตมาดูด้วย พี่หยกก็เลยพาไปเลี้ยง OISHI RAMEN ที่มาบุญครองซะ ทีแรกกะว่าจะไปหากินต่อที่ชมรมด้วย แต่ไม่รู้ว่าเค้าไปไหนกันก็เลยไม่ไปซะเลย ได้กระเป๋าโปโลมาใบหนึ่ง เหลือ 199 เจอใบที่โดนก็เลยสอยมาเลย เดินไปเดินมาในมาบุญครองปาไปสามทุ่ม แล้วก็ไปนั่งกร่อยที่ใต้ตึกชายกะพี่หยก รอเลิกห้องเชียร์ก่อน วันนี้ช้อปไปกระจายมากมาย ทั้งที่ตลาดนัด พารากอน สยาม มาบุญครอง หมดไปเยอะเลยทีเดียว

ปล. ตื่นเช้าวิ่งรับอรุณอีกแล้ว แถมยังต้องไปเรียนต่ออีก ไม่ไหวๆ...

ไข้รับประทานอีกแล้วครับท่าน... อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ แล้วก็มีตากฝนบ่อยๆ แถมยังต้องซ้อมโปโลน้ำอีก เมื่อวานนี้ก็แข่งว่ายน้ำ ลงไป 2 รายการ ผีเสื้อ 50 เมตร กับ ผลัดฟรี 25 เมตร ผีเสื้อลงแบบขำๆ ได้เวลา 39 วิ. อะนะ...สระ 25 เมตรนี่นา ส่วนผลัดได้เรียนทองค่ะ... ขำๆกันอีกเช่นกัน

ส่วนวันนี้แอบหนึคะ... ไม่ไปแข่งกะเค้า ไม่ไหวแล้วจริงๆ เมื่อคืนนั่งทำงานถึงตี 2 ตื่น 8 โมงมีเรียนตอน 9 โมง สุดๆแล้ว... โดด Chem อีกต่างหาก พี่ซีโทรมาถามว่าจะเรียนมั้ย... พี่คะ...วันที่หนูเรียนพี่ทำไมไม่มา แต่วันที่ไม่เรียนทำไมถึงมาอะ... มือเที่ยงสั่งพิซซ่ามากินกัน หมดกันไปคนละ 100 คุ้มมั้ย... ม่ายยยยยยยยยยย

ตอนบ่ายนั่งเรียนด้วยความง่วง ง่วงมากมาย ออกมาแวะซื้อหมูปิ้งหน้าถาปัตย์มากินด้วย ก็อร่อยใช้ได้เลยทีเดียว วันหลังจะซื้อมากินอีก กลับมานั่งดูคอนฯที่รักที่ซื้อมานานแล้วแต่ยังไม่ได้ดู เหมือนเคย...ร้องไห้อีกแล้ว ร้องจนไข้ขึ้น หลับเลยซิคะ... กดดันมากมาย เสียงเชียร์ข้างล่างทำเอาเครียดเลยทีเดียว... ตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์นี่แหละ แม่โทรหา...คุยได้นิดหน่อยแม่บอกนอนต่อเหอะ... แต่ไม่คะ ดันลุกขึ้นมานั่งเล่นนี่แหละ รอไอ้หนิงอาบน้ำอยู่...มันบอกว่าพี่มาเคาะห้องมัน ซวยแล้วมั้ยละ... อีกแปปก็คงจะอาบน้ำ แล้วก็คงจะนอนยาวแล้วละ

ปล. ไม่ไหวจริงๆ แปะเมนท์ไว้ก่อนนะคะ

เขียนไดได้ทุกวันไม่มีเบื่อ วันไหนที่ไม่ได้เขียนแล้วมันนอนไม่ค่อยหลับซักเท่าไหร่ ตอนนี้มันได้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันไปแล้ว

เช้านี้ขอรับสารภาพโดยดีว่าไปเข้าเรียนสายคะ รอกันไปรอกันมา สายไปสิบห้านาที จะโทษว่าเป็นความผิดของคนอื่นมันก็ไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างมันล้วนขึ้นอยู่กับตัวเราเองทั้งสิ้น พรุ่งนี้กะว่าจะไปเองแล้วล่ะ ไม่อยากจะรอใครแล้ว...

พี่ซีโดดเรียน Chem อีกแล้วอะ แล้วอย่างงี้จะรอดมั้ยเนี่ยพี่... นั่งเรียนแบบไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจ อะนะ...ไม่รู้ว่ากลางเทอมนี้จะเป็นยังไงมั้ง แอบเครียด...นิดนึงแล้วอะ ตอนนี้ที่ทำได้ก็คือพยายามเข้าเรียนทุกครั้ง พยายามเรียนให้รู้เรื่อง ตอนนี้ก็รอให้หมดเดือนนี้ไปก่อน จากนั้นคงจะได้อ่านหนังสือได้มากขึ้น ขอให้เป็นยังนั้นนะ...

ตอนเย็นไปซ้อมว่ายน้ำกะโปโลต่อ ฝนตกหนักมากมาย แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคกับพวกเรา ยังคงว่ายเล่นกันอย่างสนุกสนาน แต่วันนี้อารมณ์ไม่หนุกหนานเท่าไหร่ ไม่ค่อยอยากจะเล่นโปโลเลย ก็เลยดำผุด ดำโผล่เล่นๆเอา อารมณ์ประมาณว่า คิดถึงเพื่อนเก่า อยากกลับบ้าน เป็นประมาณนั้นไปซะ

มื้อเย็นก็กินฟรีเช่นกัน แต่ไม่อิ่มเลย หลวมตัวไปกินที่ ต้นหอม กันจนได้ หลังจากที่พวกไอ้หนิง ไอ้บูม ออม แก้ม ฝน เคยโดนพิษเข้าให้แล้ว คราวนี้ก็เป็นตาพี่ๆที่ชมรมกันบ้าง หมดตูดไปตามๆกัน งานนี้มี Gent คะ พวกผู้ชายร่วมด้วยช่วยกันกะพี่ๆ ชักเริ่มเกรงใจเข้าแล้วล่ะซิ...

ช่วงนี้ก็กำลังเห่อกับการเล่น Widget ของ Yahoo ชอบมากมาย หาของเล่นแบบนี้มานานแล้ว ตอนนี้ Desktop ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น แจ่มเลยทีเดียว

ออกมาก็หกโมงกว่าแล้ว แวะซื้อปากกาที่ตลาดก่อน แล้วก็มาซื้อกระจกที่อนุเสาวรีย์ แล้วก็นั่งรถเมย์มาหอ นั่งรถเมย์ไม่ได้ดูสายหรอก ดูแต่ป้ายข้างรถ ไม่อยากรอนาน คันไหนที่มันผ่านๆก็ขึ้นมันหมดนั่นแหละ

กลับเข้าหอเกือบสองทุ่ม แวะซื้อ Mc เข้ามากินด้วย อารมณ์ประมาณว่าไม่อยากกินข้าวที่หอ ทีแรกกะว่าจะชวนหนิงไปกินที่สวนหลวง แต่ไอ้หนิงมันไปกินชาบูชิกะเพื่อนที่สยาม ขอบายคะงานนี้ หัวละ 220 โชคดีนะ...หนิง

กินเสร็จก็รีดผ้า กองเบ่อเริ่ม เพิ่งเสร็จตะกี้นี้เอง อาทิตย์นี้กะว่าจะไม่ซักเสื้อผ้าแล้วละ เดี๋ยวจะไปหาคนมาแชร์เครื่องซักผ้าก่อน เพื่อความคุ้ม... ออกแนวงกซะงั้น พยายามเก็บตังค์อยากดู JUMP มากมาย กะว่าบัตร 500 ก็พอแล้วละ มากกว่านั้นไม่มีงบ

ช่วงนี้การใช้เงินก็ยังไม่แน่นอน เพราะมันยังมีอะไรที่ต้องซื้ออีกเยอะ ฉะนั้น...ไม่สามารถกำหนดจำนวนเงินที่แน่นอนได้ แต่ก็จะพยายามใช้อย่างประหยัดที่สุดเท่าที่จะทำได้

ปล. เป๊ปซี่แก้วเดียว ทำให้หายไอและไข้ได้จริงๆนะ

      อารมณ์เริ่มเข้าสู่โหมดปรกติ

ตกใจตื่นตอน 6 โมง คิดว่าจะไปวิ่งรับอรุณไม่ทันซะแล้ว... แต่ก็ยังลงไปทันอยู่ รู้สึกไม่ค่อยดีตอนวิ่งอะ เหมือนจะเป็นไข้ แต่ก็ฝืนวิ่งต่อไป

การวิ่งครั้งนี้ทำให้ได้เห็นมุมมองใหม่ๆเพิ่มมากขึ้น ได้เข้าใจ ได้เปิดรับสิ่งใหม่ๆ ที่พยายามปิดกั้นที่จะไม่รับมันมาตลอด แต่พอได้เปิดรับมันแล้ว สิ่งที่มันติดอยู่ในใจตลอดเวลาก็หายไป แต่มันก็ยังคงทิ้งร่องรอยเอาไว้อยู่ดี ร่องรอยนี้มันจะยังคงอยู่ และอาจจะอยู่ตลอดไปก็ได้ และมันก็พร้อมที่จะเด่นชัดขึ้นมาทันที เมื่อถูกกดทับซ้ำเติม ถึงแม้ว่ามันจะเบากว่าเดิมก็ตาม แล้วเมื่อไหร่ร่องรอยอันนี้มันจะหายไปได้ล่ะ

หลังจากที่วิ่งเสร็จก็กลับมาซักเสื้อผ้าที่ดองไว้ตั้งแต่เปิดเทอม เอามาซักหมดตะกร้าเลย ซักตั้งแต่ 8 โมงยัน 11 โมง หมดแรงไปกะการซัก ซักเสร็จก็มานั่งโหลด widget ของ yahoo เล่นต่อ โหลดกันกระจายเลยทีเดียว หามานานแล้ว ในที่สุดก็เจอซักกะที นั่งเล่นจนไม่ลงไปกินข้าเลยทีเดียว นั่งกินขนมที่ตุ่นไว้กะนม

บ่ายสามออกมาเมืองทองกะเต้ง เต้งตั้งใจจะมาดูงาน Technology Street ก็เลยเกาะเต้งมาซะเลย ในงานมีแต่เด็กมาดู ASIMO อะ ก็น่ารักดีนะ แต่อยากดูเค้าแข่ง Robot มากกว่าอะ แต่เค้าไม่ให้เราเข้าซะงั้นนะ เซ็งเลย ก็เลยกลับมาห้องแอ้ม นั่งเล่นไปซักพักก็หลับไปเลย ตื่นอีกทีก็ทุ่มแล้ว แล้วก็ออกไปหาหมอ...

หลบมาพักกายถึงเมืองทอง... โดนแอ้มจับไปหาหมอ ก็ดีแล้วละ...ถ้าให้ไปเองก็คงจะไม่ไปอยู่แล้วละ กะว่าจะมาพักซะให้เต็มที่

นอกจากพักกายแล้วยังได้พักใจด้วย... ไม่อยากจะคิดไรมาก มาอยู่ที่นี่เพื่อหาความสุขทางใจ ...คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก... กลับไปก็คงจะอยู่ในโหมดปรกติแล้วละ

ช่วงนี้ไฟเริ่มมาอีกแล้ว... มันเริ่มหึกอีกแล้ว คงจะไม่อ่อนแอ หรือรู้สึกแย่เหมือนที่ผ่านมาอีกแล้วละ...ถ้าไม่มีอะไรมาสะกิดให้รู้สึกนะ จะพยายามเข้มแข็ง และพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้... สู้ สู้

ปล. อยากดู JUMP ต้องเก็บตังค์

แอบโดดหอมานอนที่เมืองทองอีกแล้ว แบบว่ารู้สึกแย่มากกะอาการไข้หวัดของตัวเองมาก ประกอบกับยาหมดแล้วแต่ก็ยังไม่หาย ก็เลยมาหาหมอที่นี่เลย จะได้มีข้ออ้างของการไม่นอนที่หอด้วย

ชนะโปโลน้ำค่ะ วิศวฯ กะ ทันตะ 10-0 ชนะใสๆ... เกือบไปลงแข่งไม่ทัน มัวแต่ไปเดินที่สยาม แบบว่าไปซื้อชุดว่ายน้ำที่พารากอนไง แล้วเวลาเหลือก็เลยไปเดินที่สยาม แวะดูขอที่ร้านชื่อไรจำไม่ได้ที่ทุกอย่าง 60 อะ เดินไปไอ้บูมก็บ่นไป แพงกว่าที่ญี่ปุ่นตั้งเท่าตัว อะไรๆมันก็บอกว่าจะฝากเพื่อนซื้อที่ญี่ปุ่นให้ อะนะ... เดินเพลินไปหน่อย... แต่ก็ลงตั้งแต่ต้นจนจบจนได้ ซื้อมาก็ใส่แข่งเลยทันที แข่งแบบเบลอมากมาย ไม่รู้ว่าต้องประกบใครยังไงอะ... โดนกดดันให้ยิงด้วย เครียดเลยครับ ปกติซ้อมก็ยิงไม่เข้าอยู่แล้ว แล้วนี่ตอนแข่ง สรุป...หวืด ตามเคยค่ะ แต่ก็มีเพื่อนๆยิงได้ตลอด ชนะเลย พี่หยก แก้ม เอิร์ธ วิน กะเตมาดูด้วย พี่หยกก็เลยพาไปเลี้ยง OISHI RAMEN ที่มาบุญครองซะ ทีแรกกะว่าจะไปหากินต่อที่ชมรมด้วย แต่ไม่รู้ว่าเค้าไปไหนกันก็เลยไม่ไปซะเลย ได้กระเป๋าโปโลมาใบหนึ่ง เหลือ 199 เจอใบที่โดนก็เลยสอยมาเลย เดินไปเดินมาในมาบุญครองปาไปสามทุ่ม แล้วก็ไปนั่งกร่อยที่ใต้ตึกชายกะพี่หยก รอเลิกห้องเชียร์ก่อน วันนี้ช้อปไปกระจายมากมาย ทั้งที่ตลาดนัด พารากอน สยาม มาบุญครอง หมดไปเยอะเลยทีเดียว

ปล. ตื่นเช้าวิ่งรับอรุณอีกแล้ว แถมยังต้องไปเรียนต่ออีก ไม่ไหวๆ...

ไข้รับประทานอีกแล้วครับท่าน... อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ แล้วก็มีตากฝนบ่อยๆ แถมยังต้องซ้อมโปโลน้ำอีก เมื่อวานนี้ก็แข่งว่ายน้ำ ลงไป 2 รายการ ผีเสื้อ 50 เมตร กับ ผลัดฟรี 25 เมตร ผีเสื้อลงแบบขำๆ ได้เวลา 39 วิ. อะนะ...สระ 25 เมตรนี่นา ส่วนผลัดได้เรียนทองค่ะ... ขำๆกันอีกเช่นกัน

ส่วนวันนี้แอบหนึคะ... ไม่ไปแข่งกะเค้า ไม่ไหวแล้วจริงๆ เมื่อคืนนั่งทำงานถึงตี 2 ตื่น 8 โมงมีเรียนตอน 9 โมง สุดๆแล้ว... โดด Chem อีกต่างหาก พี่ซีโทรมาถามว่าจะเรียนมั้ย... พี่คะ...วันที่หนูเรียนพี่ทำไมไม่มา แต่วันที่ไม่เรียนทำไมถึงมาอะ... มือเที่ยงสั่งพิซซ่ามากินกัน หมดกันไปคนละ 100 คุ้มมั้ย... ม่ายยยยยยยยยยย

ตอนบ่ายนั่งเรียนด้วยความง่วง ง่วงมากมาย ออกมาแวะซื้อหมูปิ้งหน้าถาปัตย์มากินด้วย ก็อร่อยใช้ได้เลยทีเดียว วันหลังจะซื้อมากินอีก กลับมานั่งดูคอนฯที่รักที่ซื้อมานานแล้วแต่ยังไม่ได้ดู เหมือนเคย...ร้องไห้อีกแล้ว ร้องจนไข้ขึ้น หลับเลยซิคะ... กดดันมากมาย เสียงเชียร์ข้างล่างทำเอาเครียดเลยทีเดียว... ตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์นี่แหละ แม่โทรหา...คุยได้นิดหน่อยแม่บอกนอนต่อเหอะ... แต่ไม่คะ ดันลุกขึ้นมานั่งเล่นนี่แหละ รอไอ้หนิงอาบน้ำอยู่...มันบอกว่าพี่มาเคาะห้องมัน ซวยแล้วมั้ยละ... อีกแปปก็คงจะอาบน้ำ แล้วก็คงจะนอนยาวแล้วละ

ปล. ไม่ไหวจริงๆ แปะเมนท์ไว้ก่อนนะคะ

เขียนไดได้ทุกวันไม่มีเบื่อ วันไหนที่ไม่ได้เขียนแล้วมันนอนไม่ค่อยหลับซักเท่าไหร่ ตอนนี้มันได้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันไปแล้ว

เช้านี้ขอรับสารภาพโดยดีว่าไปเข้าเรียนสายคะ รอกันไปรอกันมา สายไปสิบห้านาที จะโทษว่าเป็นความผิดของคนอื่นมันก็ไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างมันล้วนขึ้นอยู่กับตัวเราเองทั้งสิ้น พรุ่งนี้กะว่าจะไปเองแล้วล่ะ ไม่อยากจะรอใครแล้ว...

พี่ซีโดดเรียน Chem อีกแล้วอะ แล้วอย่างงี้จะรอดมั้ยเนี่ยพี่... นั่งเรียนแบบไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจ อะนะ...ไม่รู้ว่ากลางเทอมนี้จะเป็นยังไงมั้ง แอบเครียด...นิดนึงแล้วอะ ตอนนี้ที่ทำได้ก็คือพยายามเข้าเรียนทุกครั้ง พยายามเรียนให้รู้เรื่อง ตอนนี้ก็รอให้หมดเดือนนี้ไปก่อน จากนั้นคงจะได้อ่านหนังสือได้มากขึ้น ขอให้เป็นยังนั้นนะ...

ตอนเย็นไปซ้อมว่ายน้ำกะโปโลต่อ ฝนตกหนักมากมาย แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคกับพวกเรา ยังคงว่ายเล่นกันอย่างสนุกสนาน แต่วันนี้อารมณ์ไม่หนุกหนานเท่าไหร่ ไม่ค่อยอยากจะเล่นโปโลเลย ก็เลยดำผุด ดำโผล่เล่นๆเอา อารมณ์ประมาณว่า คิดถึงเพื่อนเก่า อยากกลับบ้าน เป็นประมาณนั้นไปซะ

มื้อเย็นก็กินฟรีเช่นกัน แต่ไม่อิ่มเลย หลวมตัวไปกินที่ ต้นหอม กันจนได้ หลังจากที่พวกไอ้หนิง ไอ้บูม ออม แก้ม ฝน เคยโดนพิษเข้าให้แล้ว คราวนี้ก็เป็นตาพี่ๆที่ชมรมกันบ้าง หมดตูดไปตามๆกัน งานนี้มี Gent คะ พวกผู้ชายร่วมด้วยช่วยกันกะพี่ๆ ชักเริ่มเกรงใจเข้าแล้วล่ะซิ...

ช่วงนี้ก็กำลังเห่อกับการเล่น Widget ของ Yahoo ชอบมากมาย หาของเล่นแบบนี้มานานแล้ว ตอนนี้ Desktop ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น แจ่มเลยทีเดียว

ออกมาก็หกโมงกว่าแล้ว แวะซื้อปากกาที่ตลาดก่อน แล้วก็มาซื้อกระจกที่อนุเสาวรีย์ แล้วก็นั่งรถเมย์มาหอ นั่งรถเมย์ไม่ได้ดูสายหรอก ดูแต่ป้ายข้างรถ ไม่อยากรอนาน คันไหนที่มันผ่านๆก็ขึ้นมันหมดนั่นแหละ

กลับเข้าหอเกือบสองทุ่ม แวะซื้อ Mc เข้ามากินด้วย อารมณ์ประมาณว่าไม่อยากกินข้าวที่หอ ทีแรกกะว่าจะชวนหนิงไปกินที่สวนหลวง แต่ไอ้หนิงมันไปกินชาบูชิกะเพื่อนที่สยาม ขอบายคะงานนี้ หัวละ 220 โชคดีนะ...หนิง

กินเสร็จก็รีดผ้า กองเบ่อเริ่ม เพิ่งเสร็จตะกี้นี้เอง อาทิตย์นี้กะว่าจะไม่ซักเสื้อผ้าแล้วละ เดี๋ยวจะไปหาคนมาแชร์เครื่องซักผ้าก่อน เพื่อความคุ้ม... ออกแนวงกซะงั้น พยายามเก็บตังค์อยากดู JUMP มากมาย กะว่าบัตร 500 ก็พอแล้วละ มากกว่านั้นไม่มีงบ

ช่วงนี้การใช้เงินก็ยังไม่แน่นอน เพราะมันยังมีอะไรที่ต้องซื้ออีกเยอะ ฉะนั้น...ไม่สามารถกำหนดจำนวนเงินที่แน่นอนได้ แต่ก็จะพยายามใช้อย่างประหยัดที่สุดเท่าที่จะทำได้

ปล. เป๊ปซี่แก้วเดียว ทำให้หายไอและไข้ได้จริงๆนะ

      อารมณ์เริ่มเข้าสู่โหมดปรกติ

ตกใจตื่นตอน 6 โมง คิดว่าจะไปวิ่งรับอรุณไม่ทันซะแล้ว... แต่ก็ยังลงไปทันอยู่ รู้สึกไม่ค่อยดีตอนวิ่งอะ เหมือนจะเป็นไข้ แต่ก็ฝืนวิ่งต่อไป

การวิ่งครั้งนี้ทำให้ได้เห็นมุมมองใหม่ๆเพิ่มมากขึ้น ได้เข้าใจ ได้เปิดรับสิ่งใหม่ๆ ที่พยายามปิดกั้นที่จะไม่รับมันมาตลอด แต่พอได้เปิดรับมันแล้ว สิ่งที่มันติดอยู่ในใจตลอดเวลาก็หายไป แต่มันก็ยังคงทิ้งร่องรอยเอาไว้อยู่ดี ร่องรอยนี้มันจะยังคงอยู่ และอาจจะอยู่ตลอดไปก็ได้ และมันก็พร้อมที่จะเด่นชัดขึ้นมาทันที เมื่อถูกกดทับซ้ำเติม ถึงแม้ว่ามันจะเบากว่าเดิมก็ตาม แล้วเมื่อไหร่ร่องรอยอันนี้มันจะหายไปได้ล่ะ

หลังจากที่วิ่งเสร็จก็กลับมาซักเสื้อผ้าที่ดองไว้ตั้งแต่เปิดเทอม เอามาซักหมดตะกร้าเลย ซักตั้งแต่ 8 โมงยัน 11 โมง หมดแรงไปกะการซัก ซักเสร็จก็มานั่งโหลด widget ของ yahoo เล่นต่อ โหลดกันกระจายเลยทีเดียว หามานานแล้ว ในที่สุดก็เจอซักกะที นั่งเล่นจนไม่ลงไปกินข้าเลยทีเดียว นั่งกินขนมที่ตุ่นไว้กะนม

บ่ายสามออกมาเมืองทองกะเต้ง เต้งตั้งใจจะมาดูงาน Technology Street ก็เลยเกาะเต้งมาซะเลย ในงานมีแต่เด็กมาดู ASIMO อะ ก็น่ารักดีนะ แต่อยากดูเค้าแข่ง Robot มากกว่าอะ แต่เค้าไม่ให้เราเข้าซะงั้นนะ เซ็งเลย ก็เลยกลับมาห้องแอ้ม นั่งเล่นไปซักพักก็หลับไปเลย ตื่นอีกทีก็ทุ่มแล้ว แล้วก็ออกไปหาหมอ...

หลบมาพักกายถึงเมืองทอง... โดนแอ้มจับไปหาหมอ ก็ดีแล้วละ...ถ้าให้ไปเองก็คงจะไม่ไปอยู่แล้วละ กะว่าจะมาพักซะให้เต็มที่

นอกจากพักกายแล้วยังได้พักใจด้วย... ไม่อยากจะคิดไรมาก มาอยู่ที่นี่เพื่อหาความสุขทางใจ ...คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก... กลับไปก็คงจะอยู่ในโหมดปรกติแล้วละ

ช่วงนี้ไฟเริ่มมาอีกแล้ว... มันเริ่มหึกอีกแล้ว คงจะไม่อ่อนแอ หรือรู้สึกแย่เหมือนที่ผ่านมาอีกแล้วละ...ถ้าไม่มีอะไรมาสะกิดให้รู้สึกนะ จะพยายามเข้มแข็ง และพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้... สู้ สู้

ปล. อยากดู JUMP ต้องเก็บตังค์

หายไปสองสามวัน... ร้องไห้แทบทุกวัน ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ

แอบโดดหอมานอนที่เมืองทองอีกแล้ว แบบว่ารู้สึกแย่มากกะอาการไข้หวัดของตัวเองมาก ประกอบกับยาหมดแล้วแต่ก็ยังไม่หาย ก็เลยมาหาหมอที่นี่เลย จะได้มีข้ออ้างของการไม่นอนที่หอด้วย

ชนะโปโลน้ำค่ะ วิศวฯ กะ ทันตะ 10-0 ชนะใสๆ... เกือบไปลงแข่งไม่ทัน มัวแต่ไปเดินที่สยาม แบบว่าไปซื้อชุดว่ายน้ำที่พารากอนไง แล้วเวลาเหลือก็เลยไปเดินที่สยาม แวะดูขอที่ร้านชื่อไรจำไม่ได้ที่ทุกอย่าง 60 อะ เดินไปไอ้บูมก็บ่นไป แพงกว่าที่ญี่ปุ่นตั้งเท่าตัว อะไรๆมันก็บอกว่าจะฝากเพื่อนซื้อที่ญี่ปุ่นให้ อะนะ... เดินเพลินไปหน่อย... แต่ก็ลงตั้งแต่ต้นจนจบจนได้ ซื้อมาก็ใส่แข่งเลยทันที แข่งแบบเบลอมากมาย ไม่รู้ว่าต้องประกบใครยังไงอะ... โดนกดดันให้ยิงด้วย เครียดเลยครับ ปกติซ้อมก็ยิงไม่เข้าอยู่แล้ว แล้วนี่ตอนแข่ง สรุป...หวืด ตามเคยค่ะ แต่ก็มีเพื่อนๆยิงได้ตลอด ชนะเลย พี่หยก แก้ม เอิร์ธ วิน กะเตมาดูด้วย พี่หยกก็เลยพาไปเลี้ยง OISHI RAMEN ที่มาบุญครองซะ ทีแรกกะว่าจะไปหากินต่อที่ชมรมด้วย แต่ไม่รู้ว่าเค้าไปไหนกันก็เลยไม่ไปซะเลย ได้กระเป๋าโปโลมาใบหนึ่ง เหลือ 199 เจอใบที่โดนก็เลยสอยมาเลย เดินไปเดินมาในมาบุญครองปาไปสามทุ่ม แล้วก็ไปนั่งกร่อยที่ใต้ตึกชายกะพี่หยก รอเลิกห้องเชียร์ก่อน วันนี้ช้อปไปกระจายมากมาย ทั้งที่ตลาดนัด พารากอน สยาม มาบุญครอง หมดไปเยอะเลยทีเดียว

ปล. ตื่นเช้าวิ่งรับอรุณอีกแล้ว แถมยังต้องไปเรียนต่ออีก ไม่ไหวๆ...

ไข้รับประทานอีกแล้วครับท่าน... อาจจะเป็นเพราะช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ แล้วก็มีตากฝนบ่อยๆ แถมยังต้องซ้อมโปโลน้ำอีก เมื่อวานนี้ก็แข่งว่ายน้ำ ลงไป 2 รายการ ผีเสื้อ 50 เมตร กับ ผลัดฟรี 25 เมตร ผีเสื้อลงแบบขำๆ ได้เวลา 39 วิ. อะนะ...สระ 25 เมตรนี่นา ส่วนผลัดได้เรียนทองค่ะ... ขำๆกันอีกเช่นกัน

ส่วนวันนี้แอบหนึคะ... ไม่ไปแข่งกะเค้า ไม่ไหวแล้วจริงๆ เมื่อคืนนั่งทำงานถึงตี 2 ตื่น 8 โมงมีเรียนตอน 9 โมง สุดๆแล้ว... โดด Chem อีกต่างหาก พี่ซีโทรมาถามว่าจะเรียนมั้ย... พี่คะ...วันที่หนูเรียนพี่ทำไมไม่มา แต่วันที่ไม่เรียนทำไมถึงมาอะ... มือเที่ยงสั่งพิซซ่ามากินกัน หมดกันไปคนละ 100 คุ้มมั้ย... ม่ายยยยยยยยยยย

ตอนบ่ายนั่งเรียนด้วยความง่วง ง่วงมากมาย ออกมาแวะซื้อหมูปิ้งหน้าถาปัตย์มากินด้วย ก็อร่อยใช้ได้เลยทีเดียว วันหลังจะซื้อมากินอีก กลับมานั่งดูคอนฯที่รักที่ซื้อมานานแล้วแต่ยังไม่ได้ดู เหมือนเคย...ร้องไห้อีกแล้ว ร้องจนไข้ขึ้น หลับเลยซิคะ... กดดันมากมาย เสียงเชียร์ข้างล่างทำเอาเครียดเลยทีเดียว... ตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์นี่แหละ แม่โทรหา...คุยได้นิดหน่อยแม่บอกนอนต่อเหอะ... แต่ไม่คะ ดันลุกขึ้นมานั่งเล่นนี่แหละ รอไอ้หนิงอาบน้ำอยู่...มันบอกว่าพี่มาเคาะห้องมัน ซวยแล้วมั้ยละ... อีกแปปก็คงจะอาบน้ำ แล้วก็คงจะนอนยาวแล้วละ

ปล. ไม่ไหวจริงๆ แปะเมนท์ไว้ก่อนนะคะ

เขียนไดได้ทุกวันไม่มีเบื่อ วันไหนที่ไม่ได้เขียนแล้วมันนอนไม่ค่อยหลับซักเท่าไหร่ ตอนนี้มันได้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันไปแล้ว

เช้านี้ขอรับสารภาพโดยดีว่าไปเข้าเรียนสายคะ รอกันไปรอกันมา สายไปสิบห้านาที จะโทษว่าเป็นความผิดของคนอื่นมันก็ไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างมันล้วนขึ้นอยู่กับตัวเราเองทั้งสิ้น พรุ่งนี้กะว่าจะไปเองแล้วล่ะ ไม่อยากจะรอใครแล้ว...

พี่ซีโดดเรียน Chem อีกแล้วอะ แล้วอย่างงี้จะรอดมั้ยเนี่ยพี่... นั่งเรียนแบบไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจ อะนะ...ไม่รู้ว่ากลาง